Şarkılar

        Şarkıların hepsini mi susturalım, gerçekten mi, niye diye sormadan, üzülmeden, korkmadan, susturalım mı şarkıları.

        Notalara tek tek soralım mı neye hizmet ettiklerini, taraflarını, tane tane ayıralım mı ezgilerinden, hiç acımayalım mı. Yüreğimizin uçuşan heyecanlarına, belki neşeye, belki yalnızca hatırlanan her şeye bağlayalım mı ağır yükleri, keselim mi halatları, hiç kahrolmayalım mı.

        Notaları tek tek toplayalım, büyük torbalara tıkalım, karanlık zindanlarda, kör kuyularda unutalım, yapalım mı bütün bunları, gerçekten yapalım mı.

        İnsanlara umut verecek belki de, direnme gücü verecek belki de, hiç akıllarına gelmeyen bir şeyi düşünecekler o şarkılarda, ruhları güçlenecek, içlerinde sönmüş bütün volkanları patlatacaklar, çalışacaklar, çalışacaklar, belki de hayretle, ellerinde yeşerip, boy veren hasadı derecekler.

        Ya unutmuşlarsa yeşili, her şeyi gömmüşlerse çoktan derinlere, kesmişlerse kulaklarını, tek bir nota bile girmesin diye, yok etmişlerse bütün enstrümanları. Suya, ağaçlara dinletmişlerse sözlerini, kısmışlarsa seslerini.

        Şarkıları susturalım mı belki de sustular çoktan, ben duymuyorum uzun zamandır. Bir notanın üzerinde oturuyordu, elleriyle sımsıkı tutunmuştu ona. Notanın cıvıltısını dinlerken, incecik elbisesi uçuşuyordu rüzgarda. Arkasına döndü, bir başka notanın üzerinde, neşeyle ona el sallayan arkadaşına gülümsedi. Ardında daha başkaları da vardı. Üşütmeyen bir serinlikte, yakmayan bir sıcaklıkta, hiçbir tehlike, hiçbir kaygı yokken ezginin yolunda, havada  süzülüyorlardı. Yeryüzünde onları duyanlar heyecanla selamlıyorlardı başlarını yukarı kaldırıp. Hafif dalgalanmalar hissediliyordu arada, notalarla birlikte, sanki dik bir yokuştan, aniden inermiş gibi içlerinden şelaleler akıyordu aşağıya.

        Geçtikleri yerlerde bütün canlıların yükü hafifliyor, korkuları, kaygıları erteleniyordu, şarkıların sihrinde güzelleşiyordu sanki her şey. Yüreğinizde mutsuzluk adına ne varsa ekin toplar gibi topluyordu notalar. Kirli olan, zalim olan, haksız olan, bilmediğimiz, bilmek istemediğimiz ne varsa biçilip dolduruyordu yok edici torbalara.

        Ya susarsa şarkılar, ya duyulmazsa sesleri bir daha, notaların üzerinde insanlar ya kaybolursa. Dinlemek, yok edilen ezgilerin karanlığında sağır olursa.Ya bütün kötülükler evrenin en iyi akustik mühendisleri ise, yardım çığlıklarınız notaların üzerinde, etraflarında tıkanmış yollarda kaldılarsa, ya susturulduysa şarkılar, ya susturulduysa. 

        Bu demektir ki fareli köyün kavalcısı artık işsizdir, ninniler çocuklar için masallarda anlatılan, bilinmeyen bir sestir. Kuş cıvıltıları bir karakalem resme gömülmüştür, uğultulu tepeler kitap kapağındaki bir isimdir yalnızca. Ya susturulduysa şarkılar ya susturulduysa, yalnızca görmek var demektir elimizde, yalnızca dokunmak kalmıştır sevincimize, kederimize. denizin kıyısında durmayın, dalgalar dinlemeyecekler sizi, ağlamayın, hıçkırmayın, duyarsız duvarlara çarpmayın isterseniz, yorulmayın.

        Oldu galiba notaların üstünde süzülenler yağmurla yağdı yeryüzüne, akıp gittiler sessizliklere. Oldu galiba duymak yok artık, sustular, oldu galiba.

ZERRİN TİMUROĞLU

2021